ഇന്ദുമുഖി നിന്‍ മന്ദസ്‌മിതത്തിന്‍ മമ കണ്ണുനീര്‍ പൊഴിയുന്നു ഒന്നും കാണുന്നില്ലേ നീ, നിലാവേ എന്‍ പാട്ടിലൊരിത്തിരി നൊമ്പരവും രുജയാല്‍ പൊഴിയുമെന്‍ നഗ്ന- നേത്രത്തില്‍ തമസായ് ഗമിക്കുന്നു. വീണ്ടുമൊരീ ജന്മം വേണ്ടേ വേണ്ട മറ്റൊരു പുഴയായ് മന്നില്‍ നിലാവേ, കാണുന്നുവോ നീ എന്‍ നൊമ്പരം കേള്‍ക്കുന്നുവോ എന്‍ വിലാപം കഥയില്‍ പുഴയൊരു സുന്ദരിയും കവിതയിലോ പുഴ നര്‍ത്തകിയും മര്‍ത്ത്യന്റെ ഹീനപ്രവൃത്തിയാല്‍ നാറി ശവമായ് മാറുന്നുഞാന്‍. നിലാവേ, മനുഷ്യന് സഞ്ചാരപാതയാം റോഡായി മാറുന്നു ഞാന്‍ ജനനീതന്‍ മടിത്തട്ടിലൊരുപാട് നേരം തലച്ചായ്‌ച്ചൊഴുകാന്‍ ഭാഗ്യമില്ല ആ ഭാഗ്യമിന്ന് നിര്‍ഭാഗ്യമാം- പുഴയുടെ മൃത്യുവായ് പരിണമിക്കുന്നു. ജനിച്ചു ഞാന്‍ നിലാവേ പുഴയായ്- മന്നില്‍ മരിക്കുന്നു ഞാന്‍ ഒരു-

പാഴ്‌വസ്‌തുവായ്. മര്‍ത്ത്യന്റെ ദുഷ്‌ട പ്രവൃത്തിയാല്‍ എരിഞ്ഞുതീരുന്നുഞാന്‍. ഓര്‍ക്കുക നീ മനുഷ്യാ- നീയുമെന്‍ പിന്നാലെ ഇല്ല, എനിക്കിവരെ ശപിപ്പാന്‍ എന്‍ മക്കളാണിവര്‍ പൊന്നുമക്കള്‍ നിലാവേ, നിലാവേ, നീ കാണുക എന്‍ മൃത്യുവിന്‍ ഉത്തരവാദികളെ ഓര്‍ക്കുന്നുവോ നീ അന്നൊരുനാള്‍ ഇവരെ ഞാന്‍ വൃത്തിയാക്കി കുളിരുനല്‍കി, സുഖമായ സംഗീതവും സ്‌നേഹമായ ദിവ്യ ദീപ്‌തമാം അമ്മ- പ്പോല്‍ താരാട്ടുപാടിയുറക്കി പക്ഷേ, ഇന്ന് ഞാന്‍ ഒരു നോക്കുകുത്തി ചത്തൊടുങ്ങിയ മത്സ്യം,കൂര്‍മത്തിന്‍ ശവകല്ലറ ചീഞ്ഞുനാറുന്ന പാപത്തിന്‍ കാഴ്‌ചകള്‍ എന്‍ നെഞ്ചിലേറ്റി യാത്രയാക്കുന്നു. ഓര്‍ക്കുന്നില്ലിവര്‍ പോറ്റമ്മയെ........ ********************************

ವಿದ್ಯೆಯ ಕಲಿತು ದೊಡ್ಡವಳಾಗಿ

ಕವಿತೆಯ ನಾನು ರಚಿಸುವೆನು

ಅಂದದ ಚಂದದ ಹಾಡನು ಬರೆದು

ಜನಗಳ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯುವೆನು || ವಿದ್ಯೆಯ ||

ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದ ನೀತಿಯ ಮಾತನು

ಒಂದೊಂದಾಗಿ ತಿಳಿಯುವೆನು

ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳು ದೇವರು ಎ೦ಬ

ಮಮತೆಯ ನುಡಿಯನು ಅರಿಯುವೆನು || ವಿದ್ಯೆಯ ||

ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದ ಪಾಠವ ಕಲಿತು

ವಿದ್ಯಾವಂತೆ ಎ೦ದೆನಿಸುವೆನು

ನಿಸರ್ಗ ನೀಡುವ ಚೆಲುವನು ಕಂಡು

ಕವನವ ನಾನು ಬರೆಯುವೆನು || ವಿದ್ಯೆಯ ||

ದೇಶದ ಜನರೆಲ್ಲರು ಮೆಚ್ಚುವ

ಕವಿಯು ನಾನಾಗುವೆನು || ವಿದ್ಯೆಯ ||

ಅರ್ಥ

ಮಾತನಾಡುವ ಮಾತಿಗಿರಲಿ ಒಂದು ಅರ್ಥ

ಆ ಶಬ್ಧಕ್ಕೆ ಬೇಕು ಒಂದು ವಿಶಾಲಾರ್ಥ

ಜನಗಳಿಗೆ ಆದರೆ ಅಪಾರ್ಥ

ಆಗುವುದು ಎಲ್ಲ ಅನರ್ಥ

വിടപറച്ചിലിന്റെ നൊമ്പരങ്ങളുമായി ഞങ്ങളുടെ പ്രിയ കവയിത്രി അഹല്യ. കെ.വി

മനസ്സിനാഴത്തില്‍ തറച്ച മഞ്ഞ ചുമരുകള്‍               

അവയ്ക്കിനിയും നാളുകള്‍ നീളുന്നു

വന്നു പോകുന്ന അതിഥികള്‍

പലതും സമ്മാനിച്ച്... കവര്‍ന്നെടുത്ത്...

         നാം വെറും കൈവഴികള്‍ മാത്രം

         എന്നോ,

         ഓളങ്ങള്‍ തേടിയെത്തിയ ചില വിത്തുകള്‍

         ശാഖയില്‍ നിന്ന് ശാഖയായ്

         പന്തലിച്ച മരമായ് നിറപ്പകിട്ടാര്‍ന്നപ്പോള്‍

         അവ,

        എന്നും ഉറ്റു നോക്കുന്ന സത്യം;

ആരോ, കൊത്തിയിട്ട വഴികള്‍പലതും പറയുവാനായുമ്പോള്‍

വാക്കുകള്‍ ഇരകളെ തേടുന്നു

ഒഴുകിയാ കടല്‍തീരത്തടുക്കുവാന്‍

ഇവള്‍ക്കു പറയാന്‍ വാക്കുകള്‍ മാത്രം ബാക്കി

നിറകണ്ണുകള്‍ക്കീപ്പടികള്‍ മങ്ങലായ്

നീറുന്ന നെഞ്ചുമായ്

ഒരു വേനല്‍ മഴകൂടിപ്പടവിറങ്ങി

നമിക്കുവാന്‍ ശിരസ്സുകുനിച്ച് മറവിലേക്ക്...

നിറദീപമേ...നിനക്കു നന്ദി...

ഗുരുക്കള്‍ക്കായ്...

അടിത്തറ പാകിയുറപ്പിച്ച്

പന്തലിച്ച പടുമരമാക്കി മാറ്റി

ഇന്നിതാ ഈ ശാഖവിട്ട്

ഈ ഇളം കൈകള്‍ യാത്രയാകുന്നു

വേരുറച്ചുപോയ അദ്ധ്യായങ്ങള്‍...

ഇനിയും ഈ കൂട്ടിലേക്ക്

ഈ ഇളം കൈകള്‍ തേടിയെത്തും;

ഈ ശാഖ പലവഴിത്തിരിവിലേക്ക്

മറ്റൊരു നിലം തേടി

അവിടെ ഈ സ്രഷ്ടാവിന്റെ

പ്രശസ്തിക്കായ് ഒരു നുറുങ്ങുവെട്ടമായ്...

ഈ പുഴയില്‍നിന്നും വഴിതിരിഞ്ഞ ചാലായ്

പലവഴിയും തിരിയുമ്പോള്‍

ലക്ഷ്യത്തിലെത്താന്‍ അനുഗ്രഹിക്കുക.

    നിര്‍ജീവ, രഹസ്യത്തറകള്‍

    പാലമരച്ചുവട്ടിലെ, അലട്ടുന്ന മ്ലാനത

    ചിന്നിച്ചിതറുന്ന, കഠാരകള്‍ക്കുമപ്പുറം

    പിറുപിറുക്കുന്ന, ഭ്രാന്തികള്‍;

    നറുപുഷ്പത്തെ, നിറമൊഴിചാര്‍ത്തി

    കനലുകള്‍, ചാലിച്ച നിശാഗന്ധിതോഴികള്‍

    അവള്‍ക്ക്, ഓര്‍ക്കാന്‍ തിരക്കേറിയ പലകാഴ്ചകള്‍

    നഷ്ടപ്പെട്ട, ഭൂതകാലം

    തിരിച്ചെത്താത്ത, കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ;

   പാതിരാകോഴി, ചിലയ്ക്കും മുമ്പേ

   പലതും, ചെയ്തു തീര്‍ക്കേണ്ടവള്‍

   ചിത്രശലഭത്തെപ്പോലെ, സ്വപ്നംകണ്ട്

   ആ പാലച്ചുവട്ടില്‍, മുളച്ച മാങ്കൊമ്പ്

   നാരദനെപ്പേലെ, പരത്തുന്ന ഗന്ധം

   കറകളറ്റ, മണല്‍ വിരിപ്പില്‍

Kannada Poem

    ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ಕಾಣುತಿದೆ

    ಬೆಂದು ಹೋದ ನಮ್ಮ ನಾಡು

    ಬಳಲಿ ಬಾಯಾರಿ ಬಸವಳಿಯುತಿದೆ

    ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರಾಣಿ ಸಂಕುಲದ ಬೀಡು

                     ಮಳೆ ಮೋಡದ ಸುಳಿವೇ ಇಲ್ಲ

                     ವಿಶಾಲ ನೀಲ ಆಗಸದಲ್ಲಿ

                     ತುಂತುರು ಹನಿಗೂ ಗತಿಯಿಲ್ಲ

                     ರೈತನ ಮೊಗದಲಿ ನಗುವಿಲ್ಲ.

     ಓ ಪ್ರಕೃತಿ ಮಾತೆ ಏಕೆ ಮುನಿದಿರುವೆ

     ಮಳೆ ಸುರಿಸು ಜೀವನವ ಕೊಡಿಸು

    ನಿನ್ನ ದಯೆಗೆ ಇಡೀ ಜೀವಕುಲ ಕಾದಿವೆ

    ಜೀವ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ದಯಮಾಡಿಸು

Hindi Poem

पूर्व सॆ निकलती है सूरज

धर्म मुहूर्त का सुबह

सबको देती है प्रिय स्वराज

बनती है सुबह को सुंदर |

                    सुबह में जल्दी जल्दी

                    काम को चलनॆ कॆ अवसर पर

                    दूर दूर तक जातॆ जल्दी

                    छोडती है शाम तक घर सिर |

Hindi Poem by Swasthika. P.S (X A)

-->

मेरी माँ

मेरी मॉं ने बहुत प्यार है
उसकी रुप म‍‍ आकर्षण है I
उसकी हसना अमृत समान है
उसकी नयन कमल समान है I
सरल सुंदर चंचल भुवी में
मॉं एक ही है त्याग मयी I
उसकी कोमल पादचरण में
मैं हमेशा खुशी रहती हूँ I
मेरा घर है जन्मस्थान
मॉं की गोद है पुण्यस्थान I
प्रत्यक्ष देवता है मेरी मॉं
उसकी पूजा करना मेरी काम I